رنگ پیشفرض

رنگ آبی سیر

رنگ سبز

رنگ خاکستری

رنگ نارنجی

 
 
محل کنونی شما: Home
 
 

 

 
 
 
 


اصطلاحات موسیقی سنتی ایران - حروف ج-چ-ح-خ

نامه الکترونیک چاپ PDF
فهرست مطلب
اصطلاحات موسیقی سنتی ایران
حروف آ - الف
حروف ب ـ پ ـ ت ـ ث
حروف ج-چ-ح-خ
حروف د-ذ-ر-ز
حروف س-ش-ص-ض
حروف ط-ظ-ع-غ
حروف ف-ق-ک-گ
حروف ل-م-ن
حروف و-ه-ی
تمامی صفحات

حرف (ج)


  • جالينوس:نام نوايي است در موسيقي.
  • جامه دران:از نغمه هاي ساخته نكيسا و متعلق به دوره ساساني در مايه اصفهان است كه گويند نكيسا اين نوا را چنان خوب نواخت كه حضار مجلس همه جامه ها به تن پاره كردند و مدهوش افتادند.
  • جرق:مقام موسيقي، پرده موسيقي.
  • جفت ساز:يكي از فنون و هنرهاي سازندگي و صفتي از صفات سازهاي زهي.
  • جمش:نام آوازي است.
  • جوانويه:نام آهنگي است در موسيقي.
  • جهارت:آهنگي است در موسيقي.



حرف ( چ )


  • چار باغ:از الحان موسيقي، آهنگ مخصوصي در يكي از دستگاه هاي موسيقي قديم ايران.
  • چار ضرب:نوعي از نوازش ساز كه به هندي چوتالا گويند و نوعي نواختن ضرب كه در زورخانه  معمول است.
  • چار گاه:چهار گاه را ببينيد.
  • چپ مضراب:اصطلاحي در طرز مضراب زدن به سيم هاي ساز.
  • چسته:نغمه و آهنگ را گويند.
  • چغان:چوبي را گويند مانند مشته حلاج كه سر آن شكافته جلاجلي چند در آن تعبيه كنند و اصول موسيقي را بدان نگه دارند و نام دستگاهي از موسيقي نيز هست.
  • چكاوك:از نغمه هاي دروه ساساني است در مايه همايون.
  • چنبر:دوازده ضرب ( ديك دك ديك ديك دك ديك دك دك دك ) از ضربهاي موسيقي ايراني است.
  • چند مايگي:از اصطلاحت موسيقي است.
  • چوپاني:نام آهنگي است از آهنگهاي موسيقي مي باشد.
  • چهار پاره:از گوشه هاي موسيقي ايراني است و معمولا در حجاز ابوعطا مي آيد و معمولا سه ضربي است و عده اي آن را هفت ضربي مي دانند و اين وزن در ماهور به نام نصير خاني معروف است.
  • چهار گاه:دستگاهي است بسيار قديمي و اصيل. بعضي از آوازهاي محلي و آهنگ عروسي معمولا در ايران و مبارك باد در اين دستگاه نواخته مي شود. گوشه هاي مهم اين دستگاه عبارتند از: در آمد ـ پيش زنگوله و نغمه ( كه آهنگ دو ضربي است )‌زنگوله ( آهنگ سه ضربي )، پهلوي، رجز ( كه اشعار فردوسي با آن خوانده مي شود ) و گوشه هاي: بدر، زابل، بسته نگار، مويه، حصار، پس حصار، معربد، مخالف، مغلوب، دوبيتي، كرشمه، حزين، خزان، حدي، ارجوزه، منصوري، ساربانك، پرستوك، شهر آشوب، حاشيه، لزگي.
  • چهار مضراب:قطعاتي كه با يك ساز همراه تنبك اجرا مي شود كه اول مخصوص سازهاي مضرابي بوده ولي بعداً با سازهاي آرشه اي نيز تقليد شد.



حرف ( ح )


  • حاجياني:از گوشه هاي دستگاه شور است.
  • حربي:پنج ضرب ( ديك دك ديك دك ). از ضربهاي موسيقي ايران است.
  • حزان:اصطلاح موسيقي است.
  • حزين:از گوشه هاي موسيقي ايراني در دستگاه شور است.
  • حسيني:از گوشه هاي دستگاه شور است.
  • حصار:از گوشه هاي دستگاه سه گاه است.
  • حصارك بدل:لحني از الحان موسيقي.
  • حقه كاووس:يكي از الحان سي گانه باربد است. اين آواز را حقه كاس نيز گويند.



حرف ( خ )


  • خارا:از گوشه هاي موسيقي در دستگاه شور است.
  • خارج خوان:اصطلاح موسيقي است و بر كسي اطلاق مي شود كه خارج از دستگاه آواز خواند.
  • خاركن:نام نوايي است از الحان موسيقي كه از غايت فرح خار غم از دل مي كند.
  • خانه عنقا:نام نوايي از موسيقي است.
  • خاوران:نام يكي از گوشه هاي دستگاه ماهور است.
  • خجست:نام نوايي است از موسيقي كه آن را خجسته نيز گويند.
  • خسرواني:از نغمه هاي دوره ساساني كه در مايه ماهور نواخته مي شود و لحني كهن است كه مبتني بر نثر به مدح و آفرين خسرو پرويز نواخته مي شد. در واقع خسرواني يك نوع اشعار هجايي بوده و همانند ترانه ها و سرودهاي كنوني است.
  • خفيف:بيست و پنج ضرب. از ضربهاي موسيقي ايران است.




نظرات  

 
#1 قریده ۱۳۹۲-۰۸-۰۴ ۰۵:۲۰
با سلام .
دوست دارم از آخرین اطلاعات ارسالی در ارتباط با موسیقی استفاده کنم.
باتشکر
نقل قول | گزارش به مديريت
 

اضافه‌ كردن نظر

لطفا از عبارات مناسب استفاده فرمایید.
با تشکر


کد امنيتي
باز خوانی تصویر امنیتی